Wist u dat er een groeiende groep is die niets te maken willen hebben met het nieuwe werken? Deze Homo Dinosaurus (homo dino’s) haakt bewust niet aan bij sociale platformen zoals Twitter, LinkedIn, Facebook en Hyves. Of ze hebben het geprobeerd en sluiten vervolgens hun accounts (dat is dus iets anders dan defrienden).
De term homo zappiens wordt vaak toegeschreven aan de generatie die is opgevoed met internet en digitale communities. Een stroming mensen die getypeerd kan worden doordat ze meerdere dingen tegelijkertijd doen, en dus letterlijk zappen tussen verschillende activiteiten.
De homo dino is dus het tegenovergestelde. De vraag is natuurlijk wat de reden zou kunnen zijn dat deze groep homo dino’s niet aansluit op het nieuwe werken? Wat is de toegevoegde waarde in de opkomende veranderingen?
Een voorzet:
Is dit een probleem? Moet er extra energie worden gestoken om hen te overtuigen van de voordelen en ze te laten participeren in het veranderingsproces? Ja en nee. Stilstand is achteruitgang, maar tegelijkertijd:
Bij deze twee veranderingen heeft er een ‘tipping point’ plaatsgevonden. Opeens is het normaal om een mobieltje en internet te hebben. Zelfs de groep die destijds niet mee wilde doen (bewust of onbewust) heeft nu een mobieltje en internettoegang.
Wanneer de massa een verandering adopteert, verspreidt dit zich ongemerkt en heeft men niet eens meer door dat ze mee doen. Ditzelfde fenomeen kan gelden voor de adoptie van het nieuwe werken (wat tegen die tijd anders heet), maar daarvoor is wel een bepaalde massa nodig. Wanneer het tipping point komt is dus de vraag. Maar de homo dino’s zullen zich transformeren naar homo zappiens. Anders sterven ze uit.
Mijn verwachting is echter dat het geen tien jaar duurt voor dit tipping point zich manifesteert. Tijdig je hierop voorbereiden kan helpen om te zorgen dat je niet achterloopt zodra het zover is.
Wilt u meer informatie over dit onderwerp? Neem dan contact op met Tom Verhoeve.
Ja, hoorde deze week nog dat het geen zin heeft om te investeren in de laag die niet mee wil, die gaan vanzelf om als ook hun vrienden afspreken en communiceren via de sociale media. Dan merken ze dat ze dingen missen en komen wel. Ik zie het nu al gebeuren: mensen die elkaar ontmoeten en alles al weten van elkaar (dankzij Twitter, Hyves, etc) en anderen die daar dan verbaasd bij staan en zich buitengesloten voelen.
Neemt niet weg dat er een groep blijft die lager geschoold is, ouderen en vrouwen die niet werken, die meer moeite hebben met het meekomen en de snelle informatiestroom niet kunnen volgen. Ook zijn ze niet in staat die informatie strategisch in te zetten: zij gebruiken internet voornamelijk om te gamen. Prof. Jan Veen adviseert juist om daar wel energie in te steken omdat ze anders achterblijven.
Er zijn dus verschillende toekomstbeelden mogelijk en het zal blijken hoe de maatschappij zich ontwikkelt.
Sandra
Sandra, allereerst bedankt voor je reactie!
Ik geloof in de kracht en de talenten die iedere generatie met zich meebrengt. Wat we mijn inziens te vaak proberen is het talent van mensen te onderdrukken en ze mee te nemen in een verandering waar ze niet gelukkig van worden “omdat ze anders achterblijven”. Natuurlijk is het hartstikke goed dat we de ogen blijven openen en mensen bewust maken van het feit dat er nieuwe mogelijkheden zijn. Maar laten we vooral ook andersom bewust worden van het feit dat niet alle nieuwe mogelijkheden voor iedereen een vooruitgang is.
En daarmee ben ik een grote voorstander van en-en. Mits met elkaar verbonden. Een generatiekloof is wel het laatste wat we willen. En dat betekent soms ook een stapje minder snel lopen.
Want al die verschillende toekomstbeelden moeten toch samenkomen in één maatschappij