Sturing en Ruimte

14195Als manager wordt van u soms inspirerend leiderschap gevraagd, dan weer moet u een faciliterende coach zijn. Zo balanceert u tussen twee uitersten. Dat komt omdat er in Nederland twee organisatieconcepten zijn die elkaar nauwelijks lijken te vinden: de sturingsfilosofie die gelooft in efficiency, doelmatig handelen en sturen op cijfers en feiten en daarnaast de ruimtelijke filosofie die gelooft in talenten, ontwikkeling en evolutionair leren. Volgens de auteurs van Sturing en ruimte sluiten de twee elkaar niet uit. Sterker nog, ze kunnen elkaar versterken en maximaliseren.

‘Wees autoritair én participerend, creëer chaos én orde’, zo luidt het advies van de auteurs. Zij zijn ervan overtuigd dat deze instelling tot een nieuwe manier van organiseren leidt, waarbij innovatie vanzelfsprekend wordt. En in deze tijden zijn innovatieve ondernemers hard nodig. Het boek laat zien hoe u deze uitersten kunt combineren en daardoor maximaal kunt benutten. U wordt als manager uitgedaagd uw denkwijze te verbreden en verdiepen en zo effectiever na te denken over uw eigen handelen.

De volgende onderwerpen komen in het boek aan bod:

  • Uitleg over het nieuwe managementconcept
  • Organiseren in twaalf waarheden
  • Sturing en Ruimte in de praktijk
  • Quick scan Sturing en Ruimte

De auteurs wonnen met hun filosofie van de paradox tussen sturing en ruimte de eerste prijs in een wedstrijd van het Nederlands Centrum voor Sociale Innovatie.

Leo van de Vorst (1964) is een van de oprichters en partners van PROVENWORKSPACE. Hij is ruim 20 jaar als adviseur actief in het begeleiden van complexe veranderingen.

Henk Roelofs (1952) is directielid van Waterschap De Dommel en verantwoordelijk voor innovatie en bedrijfsvoering. Hij heeft ca. 30 jaar werkervaring in het bedrijfsleven en bij de overheid.

Geïnteresseerd? Klik hier voor het artikel in Intellectueel Kapitaal of bestel het boek hier.

Eén persoon heeft al gereageerd. Reageer jij ook?

  1. Stefan Flos zegt:

    9 maart, 2009 – 16:07 | stefan flos

    Sturing en ruimte: sleutel tot de kenniseconomie.

    Met veel plezier heb ik het boek Sturing en Ruimte gelezen, twee keer zelfs want na de laatste pagina sloeg de vlam pas echt in de pan.

    Het waarom van het boek staat namelijk op die allerlaatste pagina. Er staat een voorbeeld van het gezamenlijk met de gehele organisatie aanpassen van de bedrijfsstrategie. Daarbij kreeg ik eindelijk het gevoel dat de aanpak echt vernieuwend is.

    De aanpak is gebaseerd op koppels van waarheden behorende bij zes aspecten van waaruit naar een organsiatie gekeken kan worden (strategie, structuur, systemen, personeel, managementstijl en cultuur). Door deze aspecten één voor één binnen de paradoxale matrix van zowel sturing geven én ruimte geven te plaatsen ontstaan 12 verschillende invalshoeken.

    Het model wordt vanwege de paradoxen ook wel én/én management genoemd. De 12 waarheden benoemen de onderliggende krachtenvelden die in de organisatie te onderkennen zijn.

    Met deze aanpak wordt aan een aantal belangrijke veranderkundige randvoorwaarden voldaan: continue draagvlak creëren en behouden (ipv weerstand) én de strategische uitgangspunten diep verankeren en verbinden binnen de organisatie. Continu motiveren en communiceren dus.

    In eerste lezing had ik de indruk dat deze aanpak voornamelijk van toepassing is op wat Mintzberg de Professionele Bureaucratie noemt: organisaties met een hoog zelfstandigheids niveau, zoals overheidsorganisaties, universiteiten en ziekenhuizen. De waterschapsorganisatie, waaruit de voorbeelden in het boek zijn afgeleid, is een perfect voorbeeld van een professionele bureaucratie.

    In tweede lezing realiseerde ik mij echter dat het management model goed op alle organisaties van toepassing is vanwege het algemeen hoge opleiding- en zelfstandigheidsniveau in onze economie. Het model is goed van toepassing op de gehele kenniseconomie en het zou wel eens de ‘missing link’ in de aanpak van het management van organsiaties in de een kenniseconomie kunnen zijn.

    Want hoe kun je anders snel schakelen in een maatschappij en economie die zo snel veranderd als die van vandaag. Het vereist continu aandacht voor het inspelen op de veranderende buitenwereld en continue aanpassing van de strategische uitgangspunten daarop. Kortom: het vereist een fundamenteel andere kijk op sturing en ruimte binnen een organisatie. En dit is nu precies wat het boek beschrijft.

    Ik hoop daarom dat er snel een vervolg komt van dit boek. Wat mij betreft mag dat volledig bestaan uit cases van verschillende organisaties waarop het accent op de meerwaarde van dit nieuwe managementconcept komt te liggen: de meerwaarde van het onder ogen zien van de verschillende paradoxen in een organisatie en hoe deze paradoxen productief te maken in de snel veranderende wereld om ons heen.

Geef een reactie